Wednesday, September 09, 2009

ข้อคิดจากเพชรพระอุมา : 17

ตอนหลัง ๆ ยิ่งอ่านยิ่งมัน อ่านพรวด ๆ เลย
สำหรับการเดินทางครั้งแรกนี้ คงต้องจบด้วยบทเพลงของแงซาย


"เกิดมาเยี่ยงกษัตริย์ขัตติยราช

แต่อนิจจา! อนาถนัก

ต้องพลัดพรากถิ่นฐานแหล่งกำเนิด

ซมซานพเนจรไปทั่วเขตแคว้นแดนกันดาร"

"ทุกหุบห้วยละหารสำเนาไพร

ข้าบุกบั่นไปปิ่มเลือดตากระเด็น

มีดวงดารากรแทนประทีปส่อง

ฝากอนาคตไว้กับหมู่เมฆอันเลื่อนลอย"

"สุริยาประทานพลังฤทธิ์ให้แก่ข้า

จันทราเปรียบเสมือนเพื่อนใจ

หากสวรรค์ส่งข้ามาเกิดจริงแล้วไซร้

ข้าคงกลับคืนไปสู่เจ้าได้สมจินต์"

รอข้าก่อน อาณาจักรสีทอง อันผ่องใส

รอข้าก่อน ประชากรทั้งหลาย

และรอข้าก่อน ศัตรูหมู่อมิตร

ข้ากำลังจะกลับไป.. กลับไป..กลับไป..."

No comments: